Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

Τρίτη, 29/4/2014



"ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ"









Σήμερα και χθες ασχοληθήκαμε με τα ιστορικά γεγονότα της εργατικής Πρωτομαγιάς. Ξεκινήσαμε παρακολουθώντας μια πολυβραβευμένη ταινία μικρού μήκους αργεντίνικης παραγωγής με τίτλο EL EMPLEO (The Employment).


"Η ταινία (2008) αφηγείται την ιστορία του “Κύριου Τάδε” (John Doe). Είναι μια μελαγχολική αλληγορία για την πραγμοποίηση του ανθρώπου στις σύγχρονες κοινωνίες. Ο σκηνοθέτης Santiago ‘Bou’ Grasso περιγράφει με μαύρο χιούμορ και κριτική ματιά έναν κόσμο, όπου οι άνθρωποι είναι “άλαλα όργανα δουλειάς”. Η ιστορία περνά μέσα από την καθημερινή ρουτίνα σε έναν κόσμο όπου οι άνθρωποι θεωρούνται χρηστικά αντικείμενα. Η ταινία προβλήθηκε σε 190 φεστιβάλ και απέσπασε πάνω από 100 διεθνείς διακρίσεις".










Την ταινία αυτή μπορείτε και αξίζει να την παρακολουθήσετε παρακάτω:





Στη συνέχεια αναφερθήκαμε στα γεγονότα εκείνα που οδήγησαν στην καθιέρωση της πρώτης μέρας του Μάη ως ημέρα αφιερωμένη στους αγώνες του εργατικού κινήματος ανά τον κόσμο. Με τη βοήθεια του διαδικτύου ταξιδέψαμε στο χρόνο και στα αιματηρά γεγονότα του Σικάγο το Μάη του 1886 όπου τα εργατικά συνδικάτα ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες δουλειάς.












Συνεχίσαμε την ιστορική αναφορά με τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης: τον ξεσηκωμό των καπνεργατών το 1936 και τον θάνατο 12 εργατών άπο πυρά της αστυνομίας.








Οι δολοφονίες των εργατών ήταν η έμπνευση του Γ. Ρίτσου για τον "Επιτάφιο".


"Δώδεκα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους με πρώτο τον 25χρονο αυτοκινητιστή Τάσο Τούση από το Ασβεστοχώρι. Οι σύντροφοί του τον βάζουν σε μια ξύλινη πόρτα που ξήλωσαν από οικοδομή για να τον μεταφέρουν. Η μάνα του πεσμένη στα γόνατα τον μοιρολογεί μέσα στο δρόμο γύρω από χωροφύλακες και διαδηλωτές. Τη σπαρακτική εικόνα αποτυπώνει ο φωτογραφικός φακός, φτάνει σε όλη την Ελλάδα και ο μεγάλος ποιητής κλονίζεται από το δράμα του Τάσου Τούση και της μάνας του Κατίνας. Μέσα σε τρεις μέρες γράφει 14 από τα 20 ποιήματα και δημοσιεύει κάποια εξ αυτών στον Ριζοσπάστη στις 12 Μαΐου".











Γράφει ο Γιάννης Ρίτσος:

«Γιέ μου, σπλάχνο των σπλάχνων μου, καρδούλα της καρδιάς μου,
πουλάκι της φτωχιάς αυλής, ανθέ της ερημιάς μου,
πώς κλείσαν τα ματάκια σου και δε θωρείς που κλαίω
και δε σαλεύεις, δε γρικάς τα που πικρά σου λέω;
Γιόκα μου, εσύ που γιάτρευες κάθε παράπονό μου,
Που μάντευες τι πέρναγα κάτου απ' το τσίνορό μου,
τώρα δε με παρηγοράς και δε μου βγάζεις άχνα
και δε μαντεύεις τις πληγές που τρώνε μου τα σπλάχνα;
Πουλί μου, εσύ που μου φερνες νεράκι στην παλάμη
πώς δε θωρείς που δέρνουμαι και τρέμω σαν καλάμι;
Στη στράτα εδώ καταμεσίς τ΄ άσπρα μαλλιά μου λύνω
και σου σκεπάζω της μορφής το μαραμένο κρίνο.
Φιλώ το παγωμένο σου χειλάκι που σωπαίνει
κι είναι σα να μου θύμωσε και σφαλιγμένο μένει.
Δε μου μιλείς κι η δόλια εγώ τον κόρφο δες, ανοίγω
και στα βυζιά που βύζαξες τα νύχια, γιέ μου μπήγω».



Μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι παρακάτω:









Με τα παιδιά παρακολουθήσαμε όλο το ιστορικό αυτό πλαίσιο που "γέννησε" τον "Επιτάφιο".
















Μπορείτε επίσης να ακούσετε το τραγούδι:  "Μέρα Μαγιού μου μίσεψες" παρακάτω:












Η συζήτηση για την εργατική Πρωτομαγιά ολοκληρώθηκε με ένα μικρό αφιέρωμα στις επετειακές αφίσες και τα μηνύματα τους.


















Σε ένα φύλλο εργασίας δημιουργήσαμε τη δική μας αφίσα για την εργατική Πρωτομαγιά!











































Φυσικά η Πρωτομαγιά είναι και η γιορτή των λουλουδιών 

"γιατί σε ένα στέφανο του Μάη όλη η άνοιξη χωράει".







Ο ΜΑΗΣ
Σ’ ένα στέφανο του Μάη
Όλη η άνοιξη χωράει.
Κύκλους, κύκλους τα λουλούδια,
οι χοροί και τα τραγούδια.
στα χρυσά του ήλιου καφάσια
ωριμάζουν τα κεράσια.
Πέρα ως πέρα φως απλώνει
γλάστρα ανθίζει στο μπαλκόνι.
Είναι ο Μάης δίχως ταίρι
ένα ολάνθιστο παρτέρι.
Σ’ ένα στέφανο του Μάη
Όλη η άνοιξη χωράει.
Ρένα Καρθαίου























ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου